شماری از کشاورزان و تاجران میوه در ولایت غزنی از نبود بهای ثابت محصولات زراعتی در بازارهای کشور شاکی استند.

تاجران و کشاورزان از حکومت و ادارات مسوول میخواهند که زمینه صادرات محصولات زراعتی به بیرون از مرزهای کشور را مساعد سازند.

همه ساله با رسیدن محصولات کشاورزی از باغ ها به بازارهای شهر، بهای این محصولات به طور قابل ملاحظه ی کاهش میابد.

اکنون بهای یک سیر سیب و انگور در بازارهای غزنی از صد تا 150 افغانی ست در حالیکه با گذشت چند ماه و سرد شدن هوا، بهای یک کیلو ازین میوه جات تا صد افغانی میرسد چیزی که تفاوت چندین برابر را نشان میدهد.

شماری از کشاورزان و فروشندگان محصولات کشاورزی به ویژه میوه جات میگویند که بی برنامه گی حکومت و نبود سردخانه های کافی در غزنی باعث میشوند که کشاورزان محصول زحمات یک ساله شان را به بهای ناچیزی به بازار عرضه کنند.

کشاورزان و تاجران میوه میگویند که بیشتر میوه جات درجه یک غزنی و سایر ولایت های کشور به پاکستان صادر میشود، در سرد خانه های آن کشور نگهداری میشوند و سپس در فصل زمستان با قیمت چند برابر دوباره به افغانستان وارد میشود.

درین خصوص عبدالولی کوچی رییس زراعت ومالداری ولایت غزنی از ساخت وموجودیت سردخانه ها در غزنی چیزی نمی گوید اما از حاصلات زراعتی امسال غزنی خرسند است.

رییس زراعت و مالداری غزنی اما میگوید که در سال جاری به دلیل سردی هوا و تغییرات اقلیمی برخی محصولات زراعتی غزنی ازجمله آلوی بخارا و زرد آلو حاصلات خوبی نداشته اند.

شماری از آگاهان اقتصادی از بی برنامه گی حکومت و مسوولیت گریزی دولت انتقاد می کنند.

آگاهان اقتصادی میگویند که  حفظ تعادل بازار از مسوولیت های حکومت است.

به باور آگاهان، ادامه این روند با گذشت هر سال باعث دلسردی کشاورزان و مانع رشد اقتصادی کشور میگردد.

باید گفت که با گذشت حدود بیست سال از حکومت های نوین در افغانستان و سرمایه گزاری های کلان دربخش کشاورزی درین کشور ، هنوزهم منفعت و دست مزد زحمات بیشتر کشاورزان افغانستان به جیب تاجران کشور های همسایه به ویژه ایران و پاکستان میرود و تلاش های حکومت افغانستان برای خود کفایی این کشور دربخش کشاورزی نتیجه قناعت بخشی نداشته است.